Hoi, Ik ben Marion!

Den Bosch is al jaren echt mijn stad. Ik ken de straat en de straten hier. Ik ben geinspireerd door hiphop, rap, de urban arts. Dat is echt mijn leerschool geweest. Ik schreef sinds de jaren ’80 gedichten en ging later ook rappen. Na een hardnekkige writer’s block, deed ik in 2017 mee met spoken word, via Woordlustig 073. Sindsdien dendert de kar door. Ik ken Den Bosch door en door en als Stadsdichter zou ik graag drempels wegslopen, daar waar ze er zijn!

  Ik ben geïnspireerd geraakt door andere stadsdichters in Nederland zoals Derek Otten; Stadsdichter van Rotterdam, Onias Landveld; Stadsdichter van Tilburg. Maar ook door Babs Gons; de grondlegster van het spoken word in Nederland. Ik heb mede door hun mijn pen weer opgepakt en ben weer aan het schrijven gegaan. Mijn passie, schrijven van gedichten en langere teksten zoals in de vorm van RAP, hielp mij om de dingen die ik meemaakte in mijn turbulente leventje te relativeren en een plek te geven.

Ook heb ik in de afgelopen jaren diverse masterclasses gevolgd van Onias Landveld (Tilburg) in Den Bosch. In Rotterdam bij 010SIA (het spoken word festival van Rotterdam) van Marshall Davis Jones (USA), Saul Williams (USA), Tanya Muneera Williams (Londen). Daar ben ik dan ook erg dankbaar voor, deze mensen hebben mij enorm geïnspireerd en gemotiveerd om verder te gaan.

Door mijn verleden ken ik de stad zowat op zijn duimpje. Daarom beloof ik dat ik de stad en zijn gebeurtenissen in woorden ga uitdrukken die iedereen dan ook begrijpen kan. Daarmee wil ik ook laten zien dat het niet uitmaakt waar je vandaan komt en wat je wel of niet hebt geleerd, en op welke manier.

Ik ben een leergierig en nieuwsgierig persoon en daarom vind ik dit de ultieme uitdaging om eens niet vanuit mijn emotie te gaan schrijven, maar op onderwerp. Zodat ik totaal uit mijn comfortzone zal moeten stappen, mijn talent verder te ontwikkelen, en onze stad ‘s-Hertogenbosch dan ook zo op de kaart te zetten dat wij niet meer onderdoen en achterblijven bij de rest van ons land.

 

Moeras prinses (fragment)

Zij zit diep verscholen
In het laagveenmoeras
Bekend als de moerputten
Waar zij in het geheim
Een hele mooie hut bezat

Onder de mensen kwam ze niet
Ze was schuw en verlegen
Wel ruimde ze iedere avond
De rommel op die men achterliet
Behalve met de regen

Want dan zat zij gezellig
Met haar vosjes en reeën
In haar hut bij het vuurtje
Samen warm en tevreden.